Siedem nowych cudów świata – pełna lista i opis obiektów

Pełna lista wygląda następująco:

• Chichen Itza – Meksyk
• Chrystus Odkupiciel – Brazylia
• Koloseum – Włochy
• Machu Picchu – Peru
• Petra – Jordania
• Taj Mahal – Indie
• Wielki Mur Chiński – Chiny

Siedem nowych cudów świata – lista i opisy

Poniższe zestawienie zachowuje oficjalny porządek alfabetyczny. Każdy obiekt łączy znaczenie historyczne, wyjątkową architekturę i historię ludzi, którzy go stworzyli.

1. Chichen Itza – Meksyk

   Chichen Itza było jednym z najważniejszych ośrodków cywilizacji Majów na Półwyspie Jukatan. Miasto rozwijało się od około VI do XIII wieku, a jego centralnym punktem jest piramida Kukulkana, znana także jako El Castillo. Budowla ma około 30 metrów wysokości i odzwierciedla zainteresowanie Majów astronomią oraz kalendarzem.

   Każda z czterech klatek schodowych piramidy liczy 91 stopni. Po dodaniu górnej platformy daje to 365, czyli liczbę dni w roku słonecznym. W czasie równonocy światło i cień tworzą na schodach kształt przypominający wijącego się węża, symbol boga Kukulkana. Na terenie miasta znajduje się również największe zachowane boisko do gry w pelotę w Mezoameryce.

2. Chrystus Odkupiciel – Brazylia

   Posąg Chrystusa Odkupiciela góruje nad Rio de Janeiro na szczycie Corcovado, około 710 metrów nad poziomem morza. Monument zaprojektował brazylijski inżynier Heitor da Silva Costa, a ostateczny wygląd rzeźby opracował polsko-francuski rzeźbiarz Paul Landowski. Budowa trwała od 1922 do 1931 roku.

   Sama figura ma 30 metrów wysokości, a jej ramiona rozciągają się na 28 metrów. Otwarta sylwetka stała się symbolem Rio de Janeiro oraz religijnego przesłania o przyjęciu ludzi z różnych stron świata. Posąg wielokrotnie uderzały pioruny, a jego kamienna okładzina wymaga okresowych napraw.

3. Koloseum – Włochy

   Koloseum w Rzymie, nazywane także Amfiteatrem Flawiuszów, powstało w I wieku n.e. Budowę rozpoczęto za panowania cesarza Wespazjana około 72 roku, a obiekt otwarto za rządów Tytusa w 80 roku. Amfiteatr mógł pomieścić dziesiątki tysięcy widzów, którzy oglądali walki gladiatorów, polowania i widowiska publiczne.

   Pod areną znajdował się hypogeum – rozbudowany system tuneli, pomieszczeń i mechanizmów służących do przechowywania zwierząt oraz przygotowywania występów. Około 80 numerowanych wejść usprawniało przemieszczanie się publiczności. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego budowla pełniła między innymi funkcję fortecy, warsztatu i źródła materiału budowlanego.

4. Machu Picchu – Peru

   Machu Picchu to inkaskie miasto położone w Andach na wysokości około 2430 metrów nad poziomem morza. Powstało najprawdopodobniej około 1450 roku, w czasach panowania władcy Pachacuteca. Kompleks obejmuje około 200 budynków, tarasy uprawne, świątynie, rezydencje i systemy doprowadzania wody.

   Inkowie dopasowywali kamienne bloki bez użycia zaprawy. Tak precyzyjna technika zwiększała odporność murów na wstrząsy sejsmiczne. Miasto nie zostało zdobyte przez hiszpańskich konkwistadorów, dlatego zachowało wiele elementów dawnej zabudowy. Światową uwagę zwróciło ponownie w 1911 roku za sprawą ekspedycji Hirama Binghama.

5. Petra – Jordania

   Petra była stolicą Nabatejczyków i ważnym ośrodkiem handlowym na szlakach łączących Arabię, Egipt i Syrię. Miasto rozwijało się co najmniej od VI wieku p.n.e. wśród pustynnych gór dzisiejszej Jordanii. Najbardziej rozpoznawalne budowle, w tym Skarbiec, wykuto bezpośrednio w piaskowcowych skałach.

   O bogactwie Petry decydował nie tylko handel kadzidłem, mirrą i przyprawami. Nabatejczycy stworzyli również rozbudowany system zbiorników, kanałów i akweduktów, który pozwalał gromadzić oraz kontrolować wodę w suchym klimacie. Do miasta prowadzi wąski, skalny wąwóz Siq. Fasady Petry zmieniają kolor w zależności od światła, od jasnego różu po głęboką czerwień.

6. Taj Mahal – Indie

   Taj Mahal w Agrze jest mauzoleum wzniesionym z rozkazu mogolskiego władcy Shah Jahana dla jego żony Mumtaz Mahal, zmarłej w 1631 roku. Budowa trwała około 22 lat i angażowała tysiące rzemieślników. Centralną część kompleksu wykonano z białego marmuru, który ozdobiono inkrustacjami z kamieni półszlachetnych.

   Kompozycja opiera się na ścisłej symetrii. Po obu stronach głównego mauzoleum znajdują się cztery minarety, lekko odchylone na zewnątrz. Taki układ ograniczałby ryzyko uszkodzenia grobowca w razie zawalenia wież. Barwa marmuru zmienia się w ciągu dnia, dlatego budowla może wyglądać inaczej o świcie, w południe i o zachodzie słońca.

7. Wielki Mur Chiński – Chiny

   Wielki Mur Chiński jest systemem murów, umocnień, wież i przejść budowanych w różnych okresach historii Chin. Jego łączna długość, liczona wraz z odgałęzieniami i naturalnymi odcinkami fortyfikacji, przekracza 21 tysięcy kilometrów. Pierwsze umocnienia powstawały już w VII wieku p.n.e., a późniejsze dynastie łączyły i rozbudowywały istniejące fragmenty.

   Mur miał chronić północne granice, kontrolować szlaki handlowe i ułatwiać obserwację terenu. Za jego obecny wygląd w dużej mierze odpowiada dynastia Ming, która wykorzystywała cegłę oraz kamień. Wbrew popularnemu mitowi Wielki Mur nie jest widoczny z kosmosu gołym okiem.

Jak wybrano nowe cuda świata?

Projekt zainicjował Bernard Weber, szwajcarsko-kanadyjski filmowiec i podróżnik. Jego celem było stworzenie współczesnej „globalnej pamięci” o dziedzictwie ludzkości, z wykorzystaniem internetu i telefonii komórkowej. Pomysł nawiązywał do starożytnej listy siedmiu cudów świata, przypisywanej tradycji greckiej i spisanej między innymi przez Filona z Bizancjum.

W 2001 roku powstała New7Wonders Foundation. Do projektu zgłoszono niemal 200 obiektów, a później listę kandydatów ograniczono do 77 miejsc. Panel ekspertów, któremu przewodniczył Federico Mayor Zaragoza, wybrał 21 finalistów. Ostateczne głosowanie rozpoczęło się w 2006 roku i było prowadzone przez internet oraz inne kanały komunikacji. Według materiałów projektu oddano ponad 100 milionów głosów.

Wyniki ogłoszono 7 lipca 2007 roku w Lizbonie. Była to inicjatywa przedstawiana jako niekomercyjna i demokratyczna, ponieważ o wyborze decydowała szeroka publiczność, a nie wyłącznie grono historyków lub architektów. Skala kampanii budziła jednak także krytykę. Niektóre państwa i organizacje prowadziły intensywne akcje promocyjne swoich kandydatów, co mogło wpływać na mobilizację wyborców.

Nowe cuda świata nie są kategorią UNESCO. Lista New7Wonders powstała niezależnie od systemu UNESCO, choć wszystkie siedem zwycięskich obiektów znajduje się również na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Oznacza to, że oba wyróżnienia mają różne zasady, cele i procedury.

Dziedzictwo projektu New7Wonders

Sukces głosowania z 2007 roku doprowadził do uruchomienia kolejnych kampanii. New7Wonders of Nature poświęcono cudom natury, a New7Wonders Cities – najbardziej rozpoznawalnym miastom świata. Późniejsza inicjatywa 7 Symbols of Peace koncentrowała się na symbolach pokoju. Projekty te zachowały podstawowy pomysł Bernarda Webera: angażowanie ludzi z różnych krajów w wybór miejsc i symboli kojarzonych ze wspólnym dziedzictwem.

Siedem nowych cudów świata nie tworzy rankingu wartości ani piękna. To siedem obiektów wybranych w konkretnym, globalnym głosowaniu. Ich znaczenie wynika zarówno z historii i architektury, jak i z faktu, że stały się rozpoznawalnymi symbolami kultur, które je stworzyły.